[Flash 9 is required to listen to audio.]
would you believe me when i tell you.
“Adam vatanına dönmeye karar verir. Kadın kabul eder, başını onun omzunda dinlendirir. Çünkü aşk ağır bir yüktür. Bir kız ve bir erkek.”
— Liberte et Patrie
gömleğimle mutluyum.
“inanmışım kaybetmek esrarıdır olmanın
çıldırmış bir vaşak gibi kaybediyorum.
ipimden kurtulmuşum kaybediyorum.
birleşmiyor ellerimiz haykırıyor trapez
tanklar tank olup geçiyor üstümüzden
helvetius haklı, devlet şaşkın, piyanist kara
memleket sana rağmen ket vururken yarama
şu çıplak çocuk şu tüyük bürk şairi ben
-ve emir “kun” diyor; doğuruluyorum-
“bu ülke”den daha bıçkın tamlama bilmiyorum.
bana bir öpücük verin yoksa şair öleceğim
ikdildar tohmekecek sözüme yoksa
ve bir dizenin tan yerini ağartamsıysa
ellerini tutarım ki kudurtucudur.
bunun için gözlerinin meryem hali sevgilim
gözlerinin meryem hali gerçek yurdumdur
ki zuhrettiğinde ilk formuyla isa yeniden
ağlıyorum, ağlıyorum, ağlıyorumdur.”
ah muhsin ünlü.
The Doors, Oliver Stone.
elleri kokutur. gürbüzlüğü engeller.
-bir şeyi bildiğinden nasıl emin olabilirsin?
-bilmiyorum.
-ama ben bir şekilde, seni sevdiğimi bildiğimden eminim. bu nasıl olabiliyor?
